شناسه : 512
شنبه 24 تير 1396 ساعت 16:08 2017-7-15 16:08:24
رویدادی که این روزها در شرکت های بازاریابی شبکه ای دامنه رو به گسترشی داشته و صدای اعتراض بسیاری از بازاریابان را بلند کرده ، پدیده شیفت زدن است.
رویدادی که این روزها در شرکت های بازاریابی شبکه ای دامنه رو به گسترشی داشته و صدای اعتراض بسیاری از بازاریابان را بلند کرده ، پدیده شیفت زدن است.

رویدادی که این روزها در شرکت های بازاریابی شبکه ای دامنه رو به گسترشی داشته و صدای اعتراض بسیاری از بازاریابان را بلند کرده ، پدیده شیفت زدن است.

شیفت زدن به کلیه تلاش های صورت گرفته برای انتقال بازاریابان از یک تیم کاری به تیم کاری دیگر گفته می شود. این انتقال هم می تواند در درون شرکت و از یک تیم کاری به تیم دیگر صورت گیرد و هم بین شرکت ها در حجم خرد و کلان انجام گیرد.

آن چه که در رابطه با این پدیده مطرح است و مورد سؤال بسیاری از بازاریابان قرار دارد، دلایل عدم پرداختن به این موضوع در مقررات موضوعه بازاریابی شبکه ای است. حتی در قوانین مصوبه سایر کشورهای فعال در عرصه بازاریابی شبکه ای نیز نشانه ای دال بر غیرقانونی بودن این اقدام وجود ندارد؛ هرچند که در منشور اخلاقی آن ها صراحتاً بر غیر اخلاقی بودن این موضوع تأکید شده است. البته هم اکنون محدودیت های انتقال در حال بررسی جهت تصمیم گیریی نهایی است.

شاید اصلی ترین دلیلی که برای عدم منع قانونی این موضوع بتوان بیان کرد در استقلال تصمیم گیری و حق انتخاب بازاریابان برای مکان فعالیت شان باشد. بازاریابان مختار هستند در هر تیم کاری و یا شرکتی که مناسب برای خود می دانند فعالیت کنند و هیچ کس اعم از شرکت ها و یا لیدرهای گروه اجازه ایجاد مانع و یا دخالت در این تصمیم بازاریابان را ندارند.

تصمیماتی که اغلب بازاریابان برای جا به جایی شان می گیرند یا مبتنی بر منطق است و یا انگیزشی – احساسی است.

اگر بازاریاب بنا بر دلایلی از قبیل نامناسب بودن قیمت و کیفیت محصول، امکانات محدود سخت افزاری و نرم افزاری شرکت، عدم دریافت آموزش مناسب و کافی و یا طرح درآمدی شرکت چنین تصمیم را اتخاذ کند، نمی توان برچسب غیراخلاقی را برای آن لحاظ کرد اما زمانی که به هر یک از دلایل زیر این جا به جایی انجام گیرد، عنوانی جز غیر اخلاقی و معضل ساز را نمی توان برای آن بیان کرد و مسلماً در شرکت جدید نیز تکرا خواهد شد. برخی از دلایل جابه جایی عبارتند از:

- تحت فشار قرار دادن مدیران شرکت ها و یا سرگروه مجموعه برای گرفتن امتیاز بیشتر، یا اعمال نظرات شخصی در سیاست های شرکت و یا اجبار در تأمین کالای خاص جهت عرضه توسط شرکت؛

- وجود خصومت شخصی با بالاسری و یا شرکت و وارد کردن شوک به مجموعه ؛

- گرفتن امتیاز ویژه از شرکت جدید در قالب سهام و .... یا حتی نزدیکی به مدیریت شرکت جدید برای دست یابی به جایگاه خاص؛

جا به جایی به هر کدام از دلایل ذکر شده نه تنها برای شرکت ها به دلیل سرمایه ای که صرف آموزش بازاریابان می کنند هزینه بردار است؛ بلکه به خود بازاریابان نیز هزینه های زمانی و مالی را تحمیل می کند.

برخی مواقع نیز اتفاق می افتد که بازاریابان، اعضای گروه و یا شرکت های دیگر را با وعده درآمدی دروغین و تبلیغات کاذب فریب داده و با تحریک احساسات شان اقدام به جذب آن ها می نمایند. یعنی تصمیم بازاریابان برای خروج از شرکت کاملا تابع احساسات می باشد.

مورد دیگر در جا به جایی زمانی است که شرکت در حجم گسترده و بدون اطلاع بازاریابان اقدام به جا به جایی اعضا در درون گروه های شرکت می نماید. این اقدام بیشتر به دلیل مشکلات ایجاد شده میان مدیریت شرکت و لیدر گروه اتفاق می افتدکه در هر صورت توجیه عقلانی نداشته و با اخلاق تجاری در کسب و کار مغایرت دارد.

در پایان لازم به توضیح است که شیفت و جابه جایی نه تنها در شرکت های دارای پروانه کسب بازاریابی اتفاق می افتد؛ بلکه معضل زمانی است که این جابه جا یی ها در شرکت های فاقد مجوز انجام شود که بعضاً با تبلیغات گسترده در زمینه امکان فعالیت شبکه ای با ارائه خدمات و یا تبلیغ تک سطحی بودن درصدد جذب اعضای شرکت ها می باشند.

 

   

 

 

 


دیدگاه ها

اضافه کردن دیدگاه جدید